✍️ ونوشه خراط رشت را نمی‌توان فقط دید یا درباره‌اش نوشت؛ رشت را باید زندگی کرد. این شهر، بیش از آنکه در قاب تصویر یا آمار و گزارش جا بگیرد، در تجربه روزمره مردم معنا پیدا می‌کند؛ در قدم زدن‌های بی‌عجله، در گفت‌وگوهای ساده و در شب‌هایی که هنوز زندگی در آن جریان دارد. رشت، شهر شب‌های روشن است؛ شهری که پس از غروب خاموش نمی‌شود. بازارها، خیابان‌ها و کافه‌ها همچنان میزبان زندگی‌اند و روابط انسانی در تاریکی شب، رنگ نمی‌بازند. این زیست شبانه بخشی از هویت اجتماعی شهری است که همواره بر حضور مردم در فضاهای عمومی تکیه داشته...