🖋️علیرضا قانع در سال‌های اخیر، هر جا سخن از شوراهای اسلامی شهر و روستا به میان می‌آید، یکی از واژه‌هایی که زودتر از هر چیز به گوش می‌رسد، «ناکارآمدی» است؛ واژه‌ای که نه‌فقط از زبان مردم، بلکه حتی از زبان برخی مدیران و نخبگان شنیده می‌شود. گویی نهادی که روزی به عنوان نماد مشارکت مردم در اداره شهرها شکل گرفت، امروز خود به نمادی از فاصله میان مردم و مدیریت شهری تبدیل شده است. اما این بدبینی از کجا آمده است؟ علت را نه در یک عامل، بلکه در چند لایه‌ از علل ساختاری، فرهنگی و مدیریتی باید جست‌وجو...