در بازدید از قله ها دوربین دست فرمانده بود

در بازدید از قله ها دوربین دست فرمانده بود. برگرفته از دفترچه خاطرات جنگ مرحوم محمد هادی پور چهاردهی

در مقطعی از زمان و در گوشه ای از جهان جنگی بر مردمی خداپرست و مسلمان که تازه انقلاب کرده بودند تحمیل شده. دفاع مقدس یا همان نبرد حق علیه باطل . نبردی بود به ناحق، که یک طرفش مردمانی راستین وحقیقی بودند و در طرف دیگرش ناجوانمردان با کوهی از سلاح ها و حمایتها. اما نتیجه غلبه ایمان بر کافران بود. خاطراتدفاع مقدس یادآور از خودگذشتگی و رشادتهای دلاور مردان این سرزمین می باشد. ایثار و فداکاری رزمندگان دفاع مقدس به حدی بود که از گفته ها و ناگفته هایش کتابها و مقالات زیادی می توان نگاشت. هر چه حصار زمان می شکند این ناگفته ها آشکارتر می گردد.

مطالب ذیل نمونه ای می باشد از خاطرات ثبت شده در دفترچه خاطرات جنگ معلم بسیجی مرحوم هادی پور چهاردهی که در دوران دفاع مقدس در سال 1366-1365 در جبهه غرب کشور در تیپ مستقل 315 قائم (عج) استان گیلان مستقر در منطقه هزار قله در 80 کیلومتر داخل خاک عراق و در فاصله 20 کیلومتری از شهر سلیمانیه حضور داشته است.

                                                               بسمه تعالی

ساعت 5 روز چهارشنبه 12 فروردین روز جمهوریاسلامی ایران در سال 1366 من الان در سنگر انفرادی دیده بانی در بالای قله نشسته ام و آفتاب دارد غروب می کند و صدای مهیب انفجارخمپاره در اینجا بگوش می رسد روز نسبتاً خوبی بود دیشب خودم نگهبان بودم و صبح استراحت کردم و ظهر به اتاق فرماندهی رفتم و فرمانده برادر (اصغر) اسفندی از من خواست برای بازدید از قله های 3 و4 خصوصاً 4 به آنجا برویم و یک عکس توسط مسئول قله 3 گرفتم من و فرمانده در کنار هم و بعد رفتیم چیزهای عجیبی دیدم و از شاهکار رزمندگان قبلی که قله را تسخیر کردند واقعاً عجیب بود و در قله 4 نزدیک قله های دشمن رفتیم و دشمن یک خمپاره هدیه راه ما کرد و از میدان مین بازدید کردیم و از چگونگی مین آشنا شدم دوربین در اختیار فرمانده بود و از آن استفاده میکردم و مناظر عجیبی بود که انسان را بیاد فداکاری های خاندان بنی هاشم می انداخت و انسان وجود نازنین  آقا امام زمان ( ع) را لمس می کرد و از امداد غیبی توجّه به خداوند می کرد زیرا دشمن مثل نقل و نبات گلوله پرتاب می کرد و این نشان از ترس آنها بود بهرحال جای دوستان خالی در اینجا زندگی یک معنای دیگری دارد  انسان پی به خودمی برد چون هر لحظه مرگ خود را می بیند در اطرافت هر چه می بینی کوه است و بالا آسمان و بعضی از پرنده ها نشان می دهند که بهار است و دله برای بچّه تنگ شده است والسلام.

​12/1/66 محّمد هادیپور