آقای امیر حسین علوی حافظه تاریخی شهر را دست‌کم نگیریم/ عنوان رشت شهر بی صاحب نتیجه عملکرد شما بود

نقد حقیقی عملکرد مسئولین نه‌ تنها حق که وظیفه هر فعال سیاسی و اجتماعی است، اما این حق زمانی مشروعیت دارد که گوینده آن پیش از نقد دیگران با کارنامه خود تسویه‌ حساب کرده باشد در غیر این صورت نقد به‌ جای اصلاح بیشتر به فراموشی‌ طلبی تاریخی و عقده گشایی و تسویه حساب شخصی شباهت پیدا می‌کند.

امیرحسین علوی شهردار و عضو سابق و رئیس دو ساله شورای پنجم رشت این روزها در قامت منتقد شورای ششم ظاهر شده و با فریاد وامصیبتا گریبان دریده و از دغدغه های عمیق خود در خصوص منافع شهر و شهروندان سخن می‌گوید.

این موضع‌گیری بیش از آن‌ که اعضای شورای شهر را در موضع پاسخ‌ گویی قرار دهد عملکرد دوره مدیریت و بازیگردانی شخص وی در آن دوره را دوباره به صدر افکار عمومی بازگردانده است.

دوره شهرداری وی و دو سال مداوم حضور بر مسند ریاست شورای شهر رشت در حافظه شهر نه با توسعه و تصمیم‌سازی مؤثر بلکه با بحران‌های پی‌درپی، اختلافات فرسایشی و بی‌ثباتی مدیریتی شناخته می‌شود.

دوره‌ای که رشت نزدیک به یازده ماه بدون شهردار اداره شد و کار به جایی رسید که حتی از تریبون رسمی شهر به (بی‌صاحب) تشبیه شد تعبیری تلخ که برای شهری با پیشینه تاریخی و مدیریتی رشت هزینه‌ای سنگین به‌جا گذاشت.

در دوره تصمیم سازی وی شورای شهر با بودجه‌ای مواجه بود که بسیاری آن را غیرواقعی و حبابی می‌دانستن تا جایی که برای پرداخت حقوق و مزایای پرسنل شهرداری اخذ وام از بانک‌ها به یک رویه تبدیل شد.

این‌ها نه تحلیل سیاسی بلکه واقعیت‌های ثبت‌شده مدیریتی آن دوره است که می توان در اسناد و مدارک بر جا مانده از آن دوره فعالیت مشاهده کرد.

از سوی دیگر جلسات انتخاب هیئت‌رئیسه و حتی انتخاب شهردار بارها به دلیل اختلافات منافع آقای علوی با سایر همکاران خود به بن‌بست و آبستراکسیون کشیده شد وضعیتی که حتی دخالت و هشدار صریح فرمانداران وقت درباره احتمال انحلال شورای پنجم رشت را در پی داشت.

آقای علوی پرسش روشن است: عامل این سطح از تنش و ناکارآمدی، چگونه امروز به پشتوانه نقد تبدیل شده است؟

نکته قابل‌تأمل آن است که در دوره‌ای که آقای علوی ریاست شورا را بر عهده داشت هیچ پروژه عمرانی شاخص و ماندگاری که بتوان آن را به‌عنوان دستاورد آن دوره به شهروندان معرفی کرد در حافظه عمومی جای مشخصی ندارد.

این در حالی است که امروز، شورای ششم – با همه نقدهایی که می‌توان به آن وارد دانست دست‌کم با رویکرد پروژه‌محور و خروج از رکود عمرانی شناخته می‌شود.

آقای امیر حسین علوی شهروند غیر بومی رشت، شهروندان رشت حافظه کوتاه‌مدت ندارند آن‌ها به‌خوبی به یاد دارند چه کسانی در چه دوره‌ای مسئولیت داشته‌اند و نتیجه آن مسئولیت چه بوده است.

نقد امروز زمانی اثرگذار خواهد بود که با پذیرش سهم دیروز از مشکلات همراه باشد نه با نادیده گرفتن آن.!!

به نظر می‌رسد پیش از آن‌که شورای ششم مورد قضاوت قرار گیرد کارنامه شخص شما در شورای پنجم و مدیران منتسب به شما در آن دوره همچنان در برابر افکار عمومی باز است ، کارنامه‌ای که با یادداشت و موضع‌گیری پاک نخواهد شد.

آقای علوی در دوران فعالیت شما شورای پنجم و در شرایطی که دو سال مداوم ریاست شورای پنجم رشت را بر عهده داشتید برای تالاب عینک، برای پارک ۴۵۰ هکتاری ، برای سایت زباله سراوان و… چه کردید؟؟

آقای علوی چرا در هیچ دوره ای از فعالیت شورای پنجم رشت که دو سال ریاست آن را عهده دار بودید و دائما در تلاش بودید که شما را با عنوان جوان ترین رئیس ادوار شورای رشت معرفی کنید حتی یک سال هم بودجه مصوب شهرداری محقق نشد و کار به جایی رسیده بود که برای پرداخت حقوق پرسنل کاسه گدایی بر درب بانک ها می بردید؟؟

آقای علوی عضو غیر بومی ادوار شورای شهر مظلوم رشت ، مردم این شهر حافظه خوبی دارند و همان اندازه که قدر شناس خوبی ها هستند از افرادی که موجب شرمساری آنان در محافل مختلف شده اند بیزارند و یقینا عوامل کسب عنوان ( شهر بی صاحب ) برای رشت را فراموش نخواهند کرد ، پس بیهوده آب در هاون نکوبید ، حنای شما برای مردم رشت دیگر رنگی ندارد…