شفافیت در شورای شهر ، حق مردم است

🖋️سارا شاد

سال‌ها ارتباط با شهروندان به من نشان داده است که بخش مهمی از گلایه‌های مردم از مدیریت شهری، به نبود اطلاع‌رسانی شفاف بازمی‌گردد. وقتی شهروندان از هزینه‌ها، زمان‌بندی پروژه‌ها و نتیجه تصمیم‌ها بی‌خبر باشند، طبیعی است که بی‌اعتمادی شکل بگیرد.

در شهری مانند رشت که با چالش‌هایی مانند آبگرفتگی، پسماند و پروژه‌های نیمه‌تمام روبه‌روست، شفافیت دیگر یک انتخاب نیست، بلکه یک ضرورت است. مردم حق دارند بدانند منابع مالی شهر چگونه هزینه می‌شود و هر پروژه در چه مرحله‌ای قرار دارد. شفافیت می‌تواند فاصله میان مردم و مدیریت شهری را کاهش دهد و زمینه مشارکت آگاهانه را فراهم کند.

در تجربه مدیریت شهری، یکی از چالش‌های تکرارشونده، ضعف در شفافیت اطلاعات است. وقتی مصوبات شورا به زبان ساده در اختیار مردم قرار نمی‌گیرد، وقتی روند پیشرفت پروژه‌های شهری به‌صورت منظم گزارش نمی‌شود و وقتی جزئیات هزینه‌کرد بودجه برای شهروندان قابل فهم نیست، طبیعی است که فاصله میان مردم و مدیریت شهری بیشتر شود. شفافیت فقط انتشار اطلاعات نیست؛ بلکه تبدیل اطلاعات پیچیده به دانشی قابل استفاده برای مردم است، تا بتوانند درباره شهر خود آگاهانه قضاوت و مشارکت کنند.

شفافیت در مدیریت شهری تنها یک مفهوم اداری نیست، بلکه معیار اصلی اعتماد عمومی است. در رشت، بخشی از نارضایتی‌ها نه به کمبود منابع، بلکه به نبود اطلاع‌رسانی دقیق و با جزئیات برمی‌گردد . مصوبات شورا اغلب در قالب متون تخصصی باقی می‌مانند، پروژه‌های شهری بدون گزارش مرحله‌ای پیش می‌روند و هزینه‌کرد بودجه  و نام پیمانکار برای شهروندان شفاف نیست. نتیجه این وضعیت، شکل‌گیری فاصله‌ای است میان تصمیم‌گیران و مردمی که باید نتیجه این تصمیم‌ها را در زندگی روزمره خود ببینند. شفافیت زمانی معنا پیدا می‌کند که اطلاعات به زبان ساده، منظم و قابل دسترس در اختیار مردم قرار گیرد.

من معتقدم شورای شهر باید شفافیت را به یک رفتار دائمی تبدیل کند، نه یک شعار مقطعی. بدون دسترسی مردم به اطلاعات، نظارت واقعی شکل نمی‌گیرد و احتمال تکرار خطاها افزایش می‌یابد.

باور دارم شهری که اطلاعات آن در دسترس مردم باشد، اعتماد بیشتری خواهد داشت و مسیر توسعه آن نیز هموارتر خواهد شد.