“فرصت بعد از جنگ”

✍🏻 هادی حق‌شناس اقتصاددان

آنچه که طی ۱۲ روز حمله مغول‌وار رژیم صهیونیستی به ایران اتفاق افتاد ، تخریب فقط بخش‌های نظامی نبود، بلکه به بخش‌های غیر نظامی از جمله بیمارستان ها، شهرک های صنعتی، واحدهای تولیدی و همچنین منازل مسکونی هم حمله شد.
از همه اینها مهم تر وجود یک اتحاد یا وحدت نانوشته بین کشورهای غربی و در راس آنها آمریکا با رژیم صهیونی بود که در این جنگ ۱۲ روزه از همه ظرفیت های خود برای تخریب ایران استفاده کردند .
صحبت در خصوص ابعاد این جنگ طبیعی است که نیاز به فرصت بیشتر و فاصله گرفتن از این واقعه دارد، اما این جنگ یک سمت دیگر هم داشت. به عبارت دیگر مثل یک سکه دو رو داشت. یک روی آن ، تخریب بود در ابعادی که ذکر شد اما روی دیگر این سکه، ایجاد سرمایه اجتماعی بود . سرمایه اجتماعی ای که به جرأت می‌توان گفت در سالهای بعد از جنگ هشت ساله کمتر مقطعی از زمان را می‌توان به یاد آورد که همه ایرانیان داخل کشور و خارج از ایران بر روی جغرافیای ایران و پرچم ایران تمرکز و حمایت و تعصب مثال زدنی داشته باشند. این سرمایه امروز هم در جغرافیای ایران وجود دارد. از این سرمایه که می‌توان به عنوان سرمایه اجتماعی نام برد، اگر به درستی استفاده شود، نه تنها می‌تواند اضافه گردد و اضافه شدن این سرمایه اجتماعی می‌تواند به استفاده از ظرفیت های بالقوه سرمایه های انسانی و سایر سرمایه های مادی کمک کند. راهکار نقد کردن بقیه سرمایه ها جهت افزایش سرمایه اجتماعی این است که نظام اداری کشور در ابعاد مختلف بتواند از سرمایه های مذکور بهره بگیرد. به عنوان مثال هم دستگاه های اجرایی و هم سایر اجزای نظام سیاسی باید تدبیر و سیاستی را اتخاذ کنند که نتیجه آن افزایش رفاه این ملت باشد. عناصر رفاه یکی تامین مسکن است، یکی تامین شغل است، یکی دستیابی به تورم یک رقمی است، یکی افزایش سرمایه گذاری و در نتیجه آن رشد اقتصادی است. ولی مهم تر از همه اینها، جذب سرمایه است، هم سرمایه های داخلی هم سرمایه ایرانیان خارج از کشور.
جذب سرمایه می تواند دستاوردهای اقتصادی و به تبع آن رفاه برای ملت ایجاد کند. این ملت در شرایطی که تحت شدیدترین فشارهای اقتصادی بود ، در شرایطی که هم جابه‌ جایی خط فقر را تجربه کرده و هم شاهد بیکاری و وضعیت برخی دیگر از مولفه های اقتصادی بود ، در جنگی ۱۲ روزه تمام قد در صحنه و در میدان ایستاد. نه تنها عارضه ای برای کسانی که در دفاع بودند ایجاد نکرد، بلکه با تمام توان از همه نیروها به خصوص نیروهای مسلح پشتیبانی کرد. لذا شایسته است تا همه ارکان نظام سیاسی به ویژه ارکان اقتصادی، سازمان‌ها و نهادها و دستگاه‌های مسئول به دور از بوروکراسی های رایج در حوزه های اقتصاد، حداکثر خدمت و تسهیلات را برای مردم فراهم کنند.
این نوع برنامه ریزی ها و اینگونه فرصت ها نامحدود نیست. باید در کوتاه ترین زمان ممکن دولت و سایر دستگاه ها تدبیری برای افزایش خدماتی که ذکر شد برای مردم بیندیشند.
البته ذکر این نکته بسیار مهم است که اگر دستگاه ها موانع ایجاد نکنند و در یک پله بالاتر موانع را بردارند، مردم خود می‌دانند که باید چه کاری را در حوزه های مختلف اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی برای افزایش رفاه انجام دهند.

روزنامه آرمان ملی شماره ۲۱۴۷
دوشنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۴