قتل خاموش تالاب انزلی؛ این بار به دست خودمان

🖋️ونوشه خراط

آنچه این روزها در تالاب انزلی رخ می‌دهد، فقط چیدن چند گل نیست؛ آغاز یک فاجعه زیست‌محیطی است.

تصاویر منتشرشده از گردشگرانی که نیلوفرهای آبی را می‌کنند و با خود می‌برند، موجی از نگرانی را میان دوستداران محیط‌ زیست ایجاد کرده است. هر گل کنده‌شده، زخمی بر پیکر تالابی است که سال‌هاست زیر فشار آلودگی، رسوب، کاهش کیفیت آب و تخریب زیستگاه‌ها نفس می‌کشد.

برای گرفتن یک عکس یا چند دقیقه تفریح، بخشی از طبیعتی را نابود می‌کنیم که شکل‌گیری آن سال‌ها زمان برده است. اگر این رفتار ادامه پیدا کند، نسل بعدی شاید تالاب انزلی را فقط در عکس‌ها و خاطرات ببیند.

این گل‌ها سوغاتی نیستند؛ بخشی از یک اکوسیستم زنده‌اند. کندن آن‌ها فقط از بین بردن یک منظره زیبا نیست، بلکه به زنجیره حیات تالاب آسیب می‌زند و روند تخریب آن را تشدید می‌کند. بر اساس مقررات، آسیب رساندن به پوشش گیاهی تالاب و خارج کردن آن از محیط، می‌تواند پیگرد قانونی و جریمه به همراه داشته باشد.

سؤال اینجاست:
چرا باید برای چند لایک در فضای مجازی، آینده یکی از ارزشمندترین تالاب‌های ایران را قربانی کنیم؟

اگر امروز سکوت کنیم، فردا دیگر نه نیلوفری خواهد ماند، نه تالابی، نه پرنده‌ای و نه طبیعتی که به آن افتخار کنیم.

اگر به تالاب انزلی می‌روید، فقط ردِ پا بگذارید؛ نه ردِ تخریب.
هر نیلوفر کنده‌شده، یک قدم به نابودی تالاب نزدیک‌تر است.