پل غازیان؛ جایی برای زندگی، نه فقط عبور

🖋️ابراهیم برف چالانی ، وکیل دادگستری و مدرس دانشگاه و عضو دوره پنجم شورای شهر بندرانزلی

امشب که از روی پل غازیان عبور کردم انگار بخشی از روح شهر را از آن گرفته بودند دیگر خبری از آن چراغ های رنگی صدای خنده مردم دورهمی خانواده ها و جوانها و آن شور و نشاطی که تا پاسی از شب در کنار پل جریان داشت نبود پل ،غازیان که با حضور کافه ها دوباره جان گرفته بود امشب سوت و کور و غم زده بود.

سالها طول کشید تا در شهری مثل بندرانزلی فضایی شکل بگیرد که مردم بتوانند بدون تشریفات کنار هم بنشینند گفتگو کنند و چند ساعتی از دغدغه های روزمره فاصله بگیرند کافه های کنار پل غازیان فقط محل کسب و کار نبودند بخشی از زندگی اجتماعی شهر بودند و به یکی از معدود پاتوق های پرنشاط بندرانزلی تبدیل شده بودند.

اما این فضا متاسفانه جمع شد بدون آنکه برای افکار عمومی روشن شود چه مطالعه ای انجام شده چه جایگزینی برای آن در نظر گرفته شده و اساساً قرار است این خلا اجتماعی چگونه جبران شود.

سؤال اینجاست وقتی یکی از معدود فضاهای زنده و پرنشاط شهر را تعطیل میکنید چه برنامه ای برای ایجاد فضای بهتر دارید؟ آیا قرار است نتیجه چنین تصمیمهایی فقط شهری باشد که با غروب آفتاب خیابانها و فضاهای عمومی اش یکی یکی خاموش شوند؟

توسعه شهری فقط آسفالت و جدول و پروژه های عمرانی نیست. شهری زنده است که مردم در آن حضور داشته باشند بخندند گفتگو کنند و احساس امنیت و تعلق داشته باشند پل غازیان با حضور همین کافه ها به یکی از نمادهای زندگی شبانه بندرانزلی تبدیل شده بود؛ اما امشب تنها چیزی که به چشم میآمد، سکوت بود و تاریکی

کاش پیش از حذف چنین فضاهایی به این فکر میکردیم که شهر را برای مردم میخواهیم یا مردم را برای شهر ؟؟؟ حذف کردن ساده ترین راه است؛ هنر مدیریت ساختن و حفظ کردن فضاهایی است که به شهر جان می دهند نه خاموش کردن چراغهایی که بعد از سالها دوباره در پل غازیان روشن شده بودند.